Predikant

Lucas 18: 1-8

Bidden

De Here Jezus vertelt een gelijkenis over de noodzaak om altijd te bidden en niet op te geven. Hij vertelt over een rechter en een weduwe. De rechter is iemand die zich nergens wat van aantrekt, hij geeft niet om zijn medemens en hij geeft ook niet om God. Hij is iemand met veel macht en daar tegenover staat de weduwe, een weerloze vrouw (in ieder geval in die tijd!). Meerdere malen vraagt zij de rechter of hij recht wil spreken in een geschil waar zij zich in bevindt, maar keer op keer weigert hij. Uiteindelijk willigt hij haar verzoek toch in, niet uit edele motieven, maar gewoon om van haar af te zijn.

De boodschap die Jezus ons wil geven met deze gelijkenis is dat het belangrijk is om altijd te bidden en het bidden niet op te geven. Als zelfs deze onrechtvaardige rechter uiteindelijk luistert naar deze weduwe, hoeveel te meer zal de rechtvaardige God dan niet luisteren en werken aan het verzoek van wie tot Hem bidden?

Toch valt het bidden niet altijd mee. Hoe houd je je gebed gaande als je het gevoel hebt dat de hemel van koper is en dat God niet naar je luistert? Stel jezelf op zulke momenten eens de vraag: wat is bidden eigenlijk? Het is geen kwestie van ‘u vraagt, wij draaien’, je tovert geen antwoorden uit een hoge hoed. Bidden is vragen, zoeken, kloppen, wachten, soms moedeloos worden, soms boos worden. Een collega-predikant zei eens: ‘pas als je jaren hebt geklopt aan een gesloten deur, tot je handen ervan bloedden, pas dan weet je wat bidden is.’

Geven we het vaak niet al te gemakkelijk op? Hoevelen van ons kunnen zeggen dat ze jaren hebben geklopt (lees: gebeden)? Onbewust geloven we meestal toch dat ons gebed pas verhoord is wanneer er precies gebeurt waar we om vroegen. Terwijl bidden ons juist ook de kans geeft om stil te zijn in Gods Aanwezigheid en ons te laten veranderen door God. Misschien stellen we wel de verkeerde vragen in ons gebed, misschien hebben we wel verkeerde verwachtingen, etc.  We moeten God wel de kans geven om ons dit duidelijk te maken!

Het vraagt moed en doorzettingsvermogen om jarenlang te bidden. Het is ook heel zinvol om dit samen met anderen te doen. Ook daarvoor ben je samen gemeente en zijn we als gemeente bij elkaar gebracht. Je kunt samen het gebed gaande houden, je kunt steunen op elkaar, je kunt groeien met en door elkaar.

De schoolvakantie is voorbij en daarmee staat ons ook weer een nieuw kerkelijk seizoen te wachten. Met enerzijds de zorgen om de toekomst en anderzijds de vreugde en dankbaarheid dat we nog altijd verder kunnen gaan. De zorgen en de dankbaarheid mogen we in ons gebed bij God brengen. Word daarbij ook stil! Wie weet welke nieuwe wegen God ons kenbaar maakt.

Zegenrijke groet,

Ds Judith Visser