Overdenking

Overdenking

Ik ga op reis en ik neem mee

Als je door het dorp fietst of loopt, op het perron staat, zit op een terrasje…………….je kijkt naar de mensen die voorbij komen.  Zodra ze binnen oogcontact-afstand komen scan je ze ; snel en grondig. En je je vormt vaak meteen een mening; aan het uiterlijk of aan de attributen zie je snel of iemand op weg is naar het strand of naar en klassiek concert. Wat dragen mensen met zich mee?

In deze zomervakantie vind ik het ook een feest om te zien wat mensen allemaal meeslepen op vakantie. Wat zit er toch allemaal in die rugzakken en rolkoffers? En op een autoparkeerplaats, langs de snelweg tijdens een plas en koffiepauze, als de achterkleppen van de auto’s open gaan ……al die boodschappenkratten in die afgeladen auto’s.

Al die bagage…….wat een gesjouw……

Wil je makkelijk kunnen bewegen, wil je flexibel kunnen zijn, wil je je rug en schouders niet te veel belasten dan zal je moeten kiezen. Wat is echt belangrijk om mee te nemen en wat is eigenlijk ballast.

Deze vraag kan je jezelf en elkaar stellen als je op reis gaat maar ook in het alledaagse leven; Is de mening van de ander, de goed-of afkeuring, iets wat ik mee moet blijven dragen? Moet ik perse met de laatste modetrend meedoen? Moet ‘dat hoort zo’ ook in mijn rugzak?

Voor ons als gemeente is de vaag nu; wij gaan op reis en nemen mee… wat hebben wij nodig op onze reis als gemeente.  Wat is belangrijk om mee te nemen, om dicht op ons hart te dragen, hoe pelgrimeren wij?

Ook komend seizoen zullen we met deze vraag verder gaan . Hierover in gesprek blijvend met elkaar en de gemeenten om ons heen in het vertrouwen dat de Heer onze herder is, dat Hij ons zal laten rusten en ons de weg zal wijzen. Ook door donkere dalen blijft Hij bij ons. Zijn goedheid , liefde en trouw blijven bij ons en dat mogen wij meedragen!

Giralda Broekhuizen