Predikant

Gelukkig Nieuw Jaar!

Daar mogen we mee beginnen in het eerste kerkblad van 2019. Na alle feestelijkheden rond kerst en oud & nieuw wil ik u/jullie ook graag alle goeds toewensen voor het nieuwe jaar.

Het begin van een nieuw jaar is vaak gehuld in verwachtingen en voornemens. Het is bijna onmogelijk om gewoon door te leven alsof er niets aan de hand is. Je wordt, mede door je omgeving, even stil gezet om vooruit te kijken en je gedachten te laten gaan over het nieuwe jaar. Het kan spannend zijn, ondanks je eigen ideeën en plannen heb je niet volledig in de hand wat er gaat gebeuren. Dat kan ook bang maken.

‘Wees niet bang’, klonk het met Kerst. Deze woorden kom je veelvuldig tegen in de Bijbel. Wanneer een engel, een boodschapper van God, een mens bezoekt, maakt dat bang. Wie zou er niet bang worden van een bezoek van zo’n onaards en zuiver wezen? Je voelt al wel aan dat er dan iets gaat gebeuren, iets dat je leven overhoop haalt.

‘Wees niet bang’, voor wat je te wachten staat, je bent immers niet alleen. Met Kerst mochten we vieren hoe onverwachts dichtbij God is, als mens onder de mensen, als een kind voor wie geen plek is. Een mensenleven is niet vreemd voor God, de hoogte- en de dieptepunten kan hij met je meevoelen. Hij lost ze niet voor je op, maar wat kan het een fijne wetenschap zijn dat er in ieder geval Iemand is die je begrijpt en bij Wie je je verhaal kwijt kunt.

‘Wees niet bang’, voor God, voor Zijn weg met mensen. We lezen daarover in de Bijbel, maar we kunnen er ook van horen door elkaar te vertellen wat we geloven, en waarom. Welke bijzondere momenten heb jij ervaren met God? Door dit met elkaar te delen kun je soms zomaar nog meer bijzondere momenten ontdekken in je eigen leven met God.

Dat is wat ik ons toewens in dit nieuwe jaar. Dat we elkaar kunnen, willen en durven ontmoeten, ook in gesprek over ons geloof. Want dat gesprek moet door blijven gaan, dat bindt ons samen als kinderen van God.

Zegenrijke groet,

Ds Judith Visser